Op Freelance.nl staat een veelzeggende opdrachtomschrijving: “Let op: deze opdracht is enkel uit te voeren via ons 70/30 model. Helaas is ZZP of een doorleenconstructie niet mogelijk.” De LinkedIn-post van Fractional Development Manager Rob Vermeulen over die advertentie groeide in twee dagen naar ruim 400 likes en meer dan 100 comments. De verontwaardiging was voelbaar — en terecht.
Vermeulen verduidelijkte zelf in de reacties dat zijn post niet specifiek tegen Freelance.nl gericht was, maar tegen het bredere fenomeen: het verdienmodel van intermediairs die gebruikmaken van het sentiment rondom de Wet DBA — over de rug van zowel freelancers en zzp’ers als opdrachtgevers. Die nuance is belangrijk, want wat hier zichtbaar wordt is geen incident. Het is een patroon.
Wat is een 70/30 model of midlance?
Midlance is juridisch gezien loondienst. De professional treedt in dienst bij een tussenpartij — een bureau, een detacheerder of een zogenaamde midlance-organisatie — en voert via die constructie opdrachten uit bij eindopdrachtgevers. De midlancer krijgt ongeveer 70% van het uurtarief, de overige 30% gaat naar het bureau. In ruil daarvoor belooft het bureau zekerheid: een basissalaris, pensioen, doorbetaling bij ziekte.
Op papier klinkt dat redelijk. Maar de werkelijkheid is grimmiger. Wie werkt via midlance is noch zzp’er noch gedetacheerde — het is feitelijk altijd loondienst, ook als het wordt aangeboden op platforms die zich profileren als freelance-marktplaatsen.
Wat kost het je concreet?
De rekensom is eenvoudig maar confronterend. Bij een eindtarief van €80 per uur verdien je als zzp’er €12.800 bruto per maand. Als midlancer ontvang je 70% van dat tarief — €8.960 bruto. Dat is een verschil van bijna €3.400 per maand.
Daar bovenop komt het risico van schijnveiligheid. Ex-midlancers geven aan dat de beloofde zekerheid in de praktijk tegenvalt. Daadwerkelijke inkomsten zitten fors onder de beloofde bedragen, omdat er geen opdrachten beschikbaar zijn voor het beoogde tarief — alleen voor een lager uurtarief. De keuze is dan genoegen nemen met minder, of helemaal geen opdracht krijgen. Dat maakt je als professional volledig afhankelijk van de opdrachtenstroom van je werkgever — en van de marges die hij hanteert.
De motor: angst voor de Wet DBA
Steeds meer partijen bieden midlance-achtige modellen aan als alternatief voor zelfstandig ondernemerschap en klassieke detachering, ingegeven door de strengere handhaving op schijnzelfstandigheid. Opdrachtgevers zijn onzeker over naheffingen, bang voor controles van de Belastingdienst. En tussenpartijen springen precies op dat sentiment in.
Dat gevoel leeft breed. In de commentaren onder de Vermeulen-post constateert Katja Steen van platform Fring dat opdrachten voor een groot deel zijn opgedroogd door de handhaving. Alireza Shahrokhi, freelance full stack tester, signaleert dat op Freelance.nl sinds het nieuwe kabinet voornamelijk opdrachten staan die niet geschikt zijn voor zzp’ers — en stelt voor de naam van het platform te veranderen naar “detachering-tussenpartij.nl”. Remko van Buuren stelt de kernvraag: waar moet de oplossing vandaan komen — bij freelancers, bij recruiters en tussenbureaus, of bij opdrachtgevers die door Wet DBA-onzekerheid allerlei constructies proberen?
Het resultaat is een markt die structureel verandert — niet omdat de wet dat vereist, maar omdat onzekerheid over de wet ruimte geeft aan partijen die hun positie willen uitbouwen. Opdrachtgevers geven steeds vaker aan dat een opdracht zich niet leent voor zzp’ers — niet op basis van een rechterlijk oordeel of een boekenonderzoek, maar op basis van risicoperceptie. En de commerciële belangen van de tussenlaag die daartussen is geschoven.
Het probleem: het heet nog steeds ‘freelance’
Wat Vermeulen terecht aankaart is het transparantieprobleem. Een opdracht die uitsluitend via midlance of detachering uitvoerbaar is, heeft niets meer te maken met freelancen. Toch wordt ze aangeboden op een platform dat zich als freelance-marktplaats presenteert, onder het label “freelance opdracht”, met een sollicitatieknop die de indruk wekt dat je als zelfstandige kunt reageren.
Doordat termen als freelance, midlance en detachering geen eenduidige wettelijke definitie hebben, wordt er misbruik van gemaakt. Bedrijven bieden freelance opdrachten aan met een loondienst-constructie — juridisch gewoon een ander woord voor detachering, maar verpakt als zelfstandig ondernemen. Het gevolg is dat zzp’ers die op zoek zijn naar directe opdrachten steeds vaker stuiten op een markt die voor hen is afgesloten — niet omdat de wet het verbiedt, maar omdat tussenpartijen de toegang controleren.
Wat betekent dit voor de zzp-markt?
De brede angst voor de Wet DBA creëert een verdienmodel. Niet voor de professional die het werk uitvoert, maar voor de laag ertussen. Zelfs de bedenker van het originele midlance-concept erkende dat het model vaak slecht wordt gekopieerd en misbruikt. Het systeem wordt ingezet om marges te rechtvaardigen die geen toegevoegde waarde leveren voor opdrachtgever of opdrachtnemer.
Intussen wordt de Zelfstandigenwet door het kabinet uitgewerkt als vervanging van het inmiddels geschrapte VBAR-voorstel. Tot die wet er is, blijft de onzekerheid bestaan — en blijft de tussenlaag groeien die van die onzekerheid profiteert.
Wat kun je als zzp’er concreet doen?
Het begint bij herkenning. Opdrachten via een 70/30 model, midlance of met de vermelding “ZZP niet mogelijk” zijn juridisch loondienst — ook al worden ze gepresenteerd als freelance. Voordat je solliciteert is het verstandig om te achterhalen wie de feitelijke opdrachtgever is en of directe inhuur als zzp’er tot de mogelijkheden behoort. Soms is dat wel degelijk bespreekbaar, zeker als je kunt aantonen dat de samenwerking voldoet aan de Deliveroo-criteria: geen gezagsverhouding, professionele autonomie, en ondernemerschap dat zichtbaar is in meerdere opdrachtgevers of eigen acquisitie.
Is directe inhuur niet mogelijk, dan is de vraag of het 70/30 model de moeite waard is. De rekensom is helder: bij €80 per uur houd je als midlancer ruim €3.000 per maand minder over dan als zzp’er. Alleen als je echt geen opdrachten kunt vinden of bewust kiest voor de zekerheid van een basissalaris, kan midlance een tijdelijke tussenoplossing zijn — maar noem het dan ook zo, en niet freelancen.
Want zoals de cijfers laten zien: €80 per uur is al minder dan het lijkt — maar 70% van €80 per uur is nog veel minder.
Bronnen: Rob Vermeulen, LinkedIn, maart 2026 · ZiPconomy, november 2024 · Het Ondernemersbelang · Rijksoverheid.nl
Het bericht Freelance of toch niet? Hoe tussenpartijen angst voor de Wet DBA verzilveren ten koste van zzp’ers verscheen eerst op ZZP Nieuws | Het Laatste Nieuws & Advies voor Zelfstandige Ondernemers.
Leave a Comment
You must be logged in to post a comment.